Test je ook mee?
Wij werken aan een nieuwe lay-out.
Vanaf 2 april is deze beschikbaar. Wil je de nieuwe lay-out alvast gebruiken?
Test nu mee en laat ons weten wat je er van vindt!
Ik doe mee! Liever niet
Menu

Buurtverhalen

Hieronder staan alle verhalen of blogs die je buurtgenoten op de site plaatsten. Ze zijn blij met jouw reactie!

Pagina's (1): 1
Titel Omschrijving
Het is inmiddels alweer november. De maand waarin mannen zich niet scheren in het kader van Movember. Maar ook de maand waarin het weer vroeg donker is en de steden vol met gezellige lichtjes komen te hangen. Zit je lekker een beetje weg te dromen terwijl je voor het stoplicht staat met je fiets, wordt je dagdroom opeens verstoord door een Lentenaar die mij erop attendeert dat mijn tas nog open staat. Nog voordat ik de beste man bedanken kon was hij alweer gevlogen. Dus bij deze: Bedankt beste man. Door de opmerking van de beste man moest ik wel denken aan het dorp waar ik vandaan kom. Als import Lentenaar vanuit randstad ben ik dit dorpse karakter nog steeds niet gewend, ondanks dat ik uit een dorp kom. Hier wordt ik er door een vriendelijke meneer op geattendeerd dat mijn tas open staat. Maar in Rotterdam en omstreken zullen velen de open tas niet interesseren. Daar is het IK het belangrijkste, wat een ander doet maakt niet uit. Dit klinkt allemaal heel negatief, maar in de stad is het ieder voor zich. Daar maken bewoners zich niet druk om de buren. Kijk maar naar de zorgwekkende verhalen in de kranten, vereenzaming van ouderen en mensen die pas na lange tijd in hun huis gevonden worden. Dit is gelukkig in Lent wel anders, wat nog echt een dorp is. Waar het mogelijk is om elkaar aan te spreken en elkaar te helpen waar nodig is. Het is hier een wij, in plaats van ik en zij, zoals in de randstad. In die twee jaar dat ik nu hier woon heeft Lent, maar ook Nijmegen mijn hart gestolen. De sfeer, de mensen en het dorpsgevoel dat het mij geeft is als een warm bad. Mijn huis staat in Lent en mijn hart is ook veroverd door Lent. Lent, een dorp. Oud-Beijerland, een dorp. Maar het dorpsgevoel van Lent is iets bijzonders.
Nog krap twee weken de tijd om hier te groeten als buurvrouw... We hebben ons huis verkocht! Natuurlijk willen wij na 5 jaar in Lent nooit meer ergens anders wonen, maar om de dubbele lasten voor nieuwbouw wat te ontduiken gaan we 3 à 4 maanden bij familie wonen in Weert. Dat zal zeker weten een heleboel lol worden, maar we zullen Lent zeker missen! Wanneer vrienden ons vragen wat we het meest zullen missen, zeggen wij oprecht dat het de spontane bezoekjes bij vrienden zullen zijn. Maar ook de speelgelegenheid voor Bo, want na een oriëntatierondje bij opa en oma in de buurt zal ze het daar moeten doen met een speeltuin op een afstand van 5 minuten fietsen. Verder zal ik de culturele aspecten van Lent gaan missen, de multiculti in de supermarkt, maar zeker ook de vele creatieve en ondernemende mensen. Zo was daar onlangs weer zo'n mooie zondag waarop dat extra zichtbaar werd. Uda Exposed! Hoewel ik totaal geen fan ben van de inrichting van de Vrouwe Uda singel, het principe van de woonwerk combinatie heeft er aan bijgedragen dat dit mooie evenement er is. Het was een heerlijke dag, in de ijskoude najaarslucht warmden we op dankzij een warme zon en een vuurkorf, die bovendien de lucht vulde met een geur van geluk en gezelligheid. Een mooie mix van vrijzinnige kunstenaars en slimme ondernemers, waartussen ik mij helemaal thuis voel. Met de goede gewoonte dat er lekkere drankjes en bijzondere hapjes te krijgen zijn, ondertussen luisterde ik naar fijne pianomuziek, breekbare stemmen en een hoop geroezemoes van mensen die vermakelijk met hun buren kletsten! Ik zal het allemaal missen, maar in het voorjaar zijn we terug! Wat ik niet zal missen is de beperkte hoeveelheid groen in de wijk, hopelijk zal de komende boomplantdag een vruchtbare zijn. Wij kijken in ieder geval uit naar ons huisje aan het park Lentse Veld gekozen vanwege de belofte van veel groen voor de deur, dus voor nu hopen wij vooral op een zachte winter, met goed geluk kunnen we daar in de zomer al van genieten... Groeten van de buurvrouw en tot in 2015!
Inmiddels woon ik al weer anderhalf jaar hier op kamers, maar soms voelt het net alsof ik hier net ben komen wonen, waardoor alles nog nieuw lijkt. Om dat te veranderen ga ik hier schrijven over de zin en onzin van het Lentse studentenleven. Nieuw jaar, nieuwe kansen. 1 September is een van die dagen waarop je een nieuwe kans krijgt, er wordt weer begonnen met een schone lei voor dit jaar. Maar deze illusie verdwijnt zodra de colleges gestart zijn. Docenten beginnen zoals ieder jaar weer met het praatje hoe belangrijk het is om te plannen en wat de consequenties zijn van niet plannen. Na deze opmerking keek ik de college zaal rond. We hebben het allemaal gered tot het derde jaar, sommige met plannen en sommige niet. Ondertussen stapelt het in te halen werk zich, zoals ieder jaar, weer op. Dat iwas aan het begin van het jaar, maar inmiddels is het al Oktober en beginnen de tentamens al in zicht te komen. Help. Nog zoveel te doen en zo weinig tijd. Ondertussen wordt er ook verwacht dat we ons gaan richten op de toekomst. Maar welke toekomst? De tijd na het studeren of de master? Wat wil je na je bachelor? Tja, als je mij vraagt heb ik nog geen idee wat ik volgend jaar wil gaan doen. Reclame, journalistiek of gewoon toch iets heel anders? De keuze is reuze, maar dat maakt het er niet makkelijker op. Wat dat betreft was het leven als klein meisje een stuk makkelijker. Toen bestond de toekomst uit: "wat eten we vanavond?" Heel belangrijk natuurlijk. Maar nu al twintiger is die toekomst niet meer zo makkelijk. Het is nu de bedoeling dat we de stappen nemen naar de wereld van werken en carrière maken. Die toekomst is dichterbij dan ik zou willen. Wat die toekomst gaat brengen weet ik nog niet. Het plannen van de toekomst begint met het oriënteren op master opleidingen daarna kijken we pas verder. Ik vind het namelijk een eng idee dat ik over twee jaar klaar ben om de arbeidsmarkt op te gaan. De keuzes die ik nu ga maken, zullen dat pad zeker gaan beïnvloeden. Maar gelukkig mag ik eerst nog twee jaar genieten van het student zijn voordat ik aan het werk avontuur begin. Want het avontuur van het student zijn is gelukkig nog niet afgelopen.
Afgelopen zaterdag was het 10e (2-jaarlijkse) straatfeest in de Steltsestraat. Op de uitnodiging in het voorjaar stond een kopie van de oudste kaart waar Lent op staat. De kaart komt uit het jaar: 1633. Naast de aanduidingen van 'Lent', 'Oy' en 'Doornick' wordt ook 'Stelt' genoemd. Hiermee werd het kasteel 'De Stelt' bedoeld. Het feest was nog ouder: 'Het es gepast te komene in kledij, zoals ten tiden 1300 es gewone.' En verder staat geschreven: 'Daar sullen voor jonc ende oude vele sotte spellen en vermaekelijkheden te doen sijne.' Naast het fantastisch uitziende organisatieteam waren er ook nog enige andere buurtgenoten prachtig uitgedost. (Zie ook onder bij 'foto's'). Het samenzijn begonnen we met het gesamenlik zingen van een lied, met als refrein: 'Leven tussen hof en 'n heel hoge dijk, maakt ons gelukkig en rijk'. De schuur was omgebouwd tot 14e eeuwse feestzaal, met er buiten statafels, een aantal mooie vuurkorven en een speelwei voor den jeugd. Het middagprogram bestond uit de nodige nieuwerwetse niet zeer oude hollandsche spellekes. Waarbij ondergetekende met z'n team snel een stellage maakte met stokken en elastieken van liefst 20 driehoeken. De straat was afgezet, zodat een 'koekhapkoord' gespannen kon worden tussen 2 lantaarnpalen. Voor het eten mochten hele kippen aan stukken gescheurd worden en tussendoor ploften de 'broene paters', 'knalpotten' ofwel beughels! Al met al, zelfs zonder het prachtige weer, dus het beste Steltsestraatfeest aller tijden, énnnn kasteelwaardig.
Hoogste tijd om weer eens verder te gaan op mijn pleidooi om elkaar weer wat vaker gewoon te groeten. Ik moet namelijk iets opbiechten.. Ook ik zeg niet altijd hallo tegen iedereen.. En dat is nou juist vaak het probleem. Onlangs sprak ik een buurtgenoot die mij erop wees dat we niet iets van anderen kunnen verwachten als we er zelf ook niet naar handelen. Niet dat ik dit niet had bedacht, maar wat betreft het groeten van elkaar kon ik wel even een reminder gebruiken! Gelukkig heb ik een dochter van 17 maanden die het voordoet! Het begon bij de buurvrouw. Die ze na een argwanende houding bij de eerste paar ontmoetingen, ineens tot vervelens toe ging begroeten. Hallo, hallo.. haalloo.. hallo, hallo.. nee ik overdrijf niet als ik zeg dat dit slechts een opmaat was! Maar sinds deze kleine dame weet wat maat houden is verdeelt ze haar 'hallo' heel eerlijk over ieder waar we voorbij fietsen, die we passeren in de supermarkt of die ze in de verte aan ziet komen. In plaats van wegduiken en doen alsof men het niet hoort, jawel volwassenen onder elkaar passen deze tactiek nog wel eens toe, reageert men bij zo'n schattig meisje natuurlijk met enthousiast hallo terug! En ik volg mijn dochter daarna zeker zo enthousiast op! Sowieso is veel contact een stuk sneller gelegd met kinderen. En daarmee sluit ik mensen zonder kinderen totaal niet uit, het gaat vooral om het feit dat kleine kinderen er niet bij nadenken. Niet over of de ander er wel op zit te wachten, dat proberen volwassenen nog wel eens voor elkaar in te vullen, maar ook niet over of ze wel zo'n goed gesprek te voeren hebben, gewoon open de nieuwsgierigheid laten spreken en zo leer ik in sneltrein vaart Lent een stuk beter kennen, dankzij mijn dochter. En dat is positief! Hopelijk spreken wij elkaar binnenkort ook eens.. Groeten van de buurvrouw!
Beste buurtbewoners, Op 13 september 2014 ga ik een buurtfeest organiseren. De reden voor dit buurtfeest is dat de buurtbewoners op een leuke en luchtige manier kennis met elkaar gaat maken door middel van sport en spel activiteiten die overdag zullen plaats vinden. We wonen natuurlijk allemaal in een nieuwbouwwijk en vaak kent iedereen zijn buren wel maar wie er nou allemaal in jou wijk wonen weten wij niet. Ook weten wij niet welke bedrijven en mogelijkheden er allemaal in de buurt zijn. Daarom is dit voor beide partijen een ideale dag om kennis met elkaar te maken. Bedrijven kunnen zich aanmelden via buurtfeestlent@outlook.com en door middel van een leuke activiteit of act of workshop je bedrijf te promoten. En wij als buurtbewoners kunnen door deze leuke activiteiten kennis maken met de bewoners en bedrijven die hier omheen zitten. De afsluiter van de dag zal zijn met zijn alle gezellig barbecueën onder het genot van een drankje. Wil je alles blijven volgen met wat de vorderingen zijn volg dat ook onze facebook pagina: https://www.facebook.com/groups/buurtfeestlent/ En voor vragen en of opmerkingen kan je altijd contact met mij opnemen. Groetjes Ria Borneman Maurice Chevalierstraat Buurtfeestlent@outlook.com
Stoort u zich ook aan spookrijders op de Waalbrug? Vooral stadinwaarts is dat nu ook nog gevaarlijker door de nauwe doorgang vanaf de bypass terug naar de brug. Meestal zeg ik 'Goodmorning' tegen hen (jong en oud) ook al is het in de middag of avond, want het lijken net slecht uitgeslapen Engelsen. Not? Daar mag het nu eenmaal wel Links rijden, niet? Vorige week kwam er een jongen van ca. 18 jaar op mij af, donker petje donker T-shirt. Rond 17.15, dus een drukke tijd. Ik wou hem aanspreken om te vertellen dat het nu gevaarlijker en dat het ook echt niet korter is. Echter ik had jammer genoeg een jonge jongen met een kort lontje. Hij fietste door en gaf me een klap in mijn gezicht.. Hierdoor viel mijn bril die flink beschadigd raakte... Na een aangifte op het bureau (een motoragent zegt daar wel te surveilleren) , heb ik een mail naar de gemeentelijke Bel&herstellijn gestuurd, met het verzoek om een eenrichtingswegbord aan het begin; links van het stoplicht om het Traianusplein over te steken. Laat me u/jou ervaringen/mening weten, dan kan ik het meenemen als ze mij terugbellen.
Hierbij een korte impressie van de markt 18 jl. waarbij de opening was van de "De Lentse Poort".
Inmiddels woon ik al weer anderhalf jaar hier op kamers, maar soms voelt het net alsof ik hier net ben komen wonen, waardoor alles nog nieuw lijkt. Om dat te veranderen ga ik hier schrijven over de zin en onzin van het Lentse studentenleven. Oeps, helemaal vergeten om een nieuw buurt verhaal te schrijven. Ik ga proberen om het iets regelmatiger te schrijven, want er valt genoeg te schrijven over het studentenleven. Door het zwart op wit te zetten is het een echte belofte en moet ik mijzelf hier echt aan houden en dat ga ik ook zeker doen. Sta je dan met je goede gedrag, 08.30 op Nijmegen centraal station om met de hele vereniging naar de Efteling te gaan. Ja een grote groep studenten valt op, ook bij de overige treinreizigers. De ene reiziger vond het een heel leuk aanblik terwijl de andere reiziger geïrriteerd reageerde. Een geïrriteerde reiziger beet ons toe: Zeker weer zo'n schoolreisje? Ja, dat klopt mevrouw, ook studenten gaan nog op schoolreisje. Zelf zou ik er wel de humor van inzien als ik een grote groep enthousiaste studenten zou zien. Het geeft toch een positief gevoel om grote groep vrolijke studenten te zien? We waren druk en wenste iedereen een goede morgen, maar blijkbaar wordt dat niet altijd gewaardeerd, maar waarom? Het is toch fijn als iemand iets tegen je zegt als je naast hun gaat zitten in het openbaar vervoer? Dat zou best mogen veranderen, ook studenten bijten nog steeds niet, tenzij u eerst bijt. Ook hier op het complex Griftdijk gebeurd het niet, dit komt waarschijnlijk ook door een taalbarrière, omdat hier voornamelijk internationale studenten wonen. Maar ik denk dat elkaar gedag zeggen een positieve invloed kan hebben op het gemeenschapsgevoel. Men gaat toch elkaar meer leren kennen, al is het alleen maar van gezicht en maakt men makkelijker een praatje. Als internationale student is dat hier misschien ook wel fijn, omdat het voor hun toch iets heel anders is dan het land van herkomst en hierdoor ze toch een gevoel hebben dat ze welkom zijn en onderdeel uitmaken van de gemeenschap.
Ik was al langer voornemens een wijkverhaal te schrijven. Deze rubriek is tenslotte leuk om een beetje met elkaar mee te kijken naar onze eigen wijk. Een plek om ons enthousiasme voor Lent te delen, mijn waardering voor buurtgenoten en misschien ook een beetje om ieder ergenisjes bloot te leggen.. Al was het maar om elkaar wat beter te begrijpen en het zo nog leuker te maken in deze groeiende omgeving! Toen wij hier 5 jaar geleden kwamen wonen(inderdaad ook import) werden wij door vrienden uitgezwaaid vanaf de kade in Nijmegen.. 'aan die kant van de brug willen wij niet wonen'.. Maar op het moment van schrijven is het vierde stel hun huis aan het bouwen op Lentse grond. Iedereen is uiteindelijk gecharmeerd van de ligging en de ruimte.. de stad binnen handbereik en toch dat dorpse karakter. Wat mij bezig houdt is dat dorpse karakter.. Ik heb er mijn leven lang een haat-liefde verhouding mee gehad! Afkomstig uit een dorpje in Twente ken ik het benauwende, het bemoeizuchtige en het eeuwige 'doe maar normaal' dat in vele dorpen van toepassing is, maar na 2 studies in verschillende grote steden ben ik een aantal dingen gaan missen. Het begroeten van iedereen, omdat je tenslotte dorpsgenoten bent, het veilige van de achterdeur die open kan staan terwijl je op en neer naar de supermarkt fiets, het vertrouwde van meeliften met de srv en aan de eettafel bij de buren. Dit alles blijkt echter niet meer zo vanzelfsprekend, sinds Lent een wijk aan het worden is van Nijmegen, onderdeel van stadsdeel Nijmegen-noord. Ik zou mijzelf niet zozeer achter actiegroepen scharen om Lent principieel als dorp te laten bestaan, maar hier zet ik mij graag in om wel dat vertrouwde, betrokken gevoel weer in ere te herstellen.. Laten we vandaag beginnen met elkaar weer meer te groeten op straat! Groeten van de buurvrouw!!
Inmiddels woon ik al weer anderhalf jaar hier op kamers, maar soms voelt het net alsof ik hier net ben komen wonen, waardoor alles nog nieuw lijkt. Om dat te veranderen ga ik hier schrijven over de zin en onzin van het Lentse studentenleven. Ja, eindelijk het is weer Lente. Strak blauwe lucht, een zonnetje dat schijnt, vogeltjes die vrolijk fluiten en op ons geliefde krottencomplex genieten de studenten weer van het mooie weer. Maar, ook met mooi weer moet gekookt worden. Nee helaas, Jamie Olliver doet het toch beter. Veel verder dan de basis komt deze student niet. Sta je vrolijk fluitend te koken, gaat opeens out of the blue het brandalarm af. Mooi, weten we ook weer dat die werkt. Mijn Duitse huisgenoot kwam al gelijk kijken of het allemaal wel goed ging en ondertussen kwamen er ook al mensen nieuwsgierig voor het raam kijken wat er aan de hand was. Er was niks aan de hand, oké de kamer stond een piepklein beetje blauw. Tja, dat kan alleen mij gebeuren op de momenten dat iedereen buiten zit. Het complex is niet afgebrand en ik zal vast niet de enige zijn die het voor elkaar krijgt. Want ja, studenten en koken, het blijft een uitdaging, dat blijkt maar weer.
Een kinderopvang starten, wat komt daar allemaal bij kijken? Nou een hoop! Van regelgeving tot inrichting, we zijn er druk mee. Hoe vlotter de verbouwing gaat, hoe vaker ik mezelf afvraag hoe ik alles in moet gaan richten. Waar let je op? Wat is veilig? Wat ziet er mooi uit? Maar ook, wat is betaalbaar? In mijn zoektocht stuitte ik op een aantal executieverkopen, hier worden spullen geveild van kinderopvangorganisaties die failliet gegaan zijn. Wauw, wat een leuk spul kan je daar halen! Natuurlijk moet je kritisch kijken naar kwaliteit, maar ik heb er al veel meubilair vandaan gehaald. Een vrachtwagen vol, leuk joh. Het spreekwoord 'de een z'n dood is de ander z'n brood' wordt hier wel echt waarheid.. Maar waar laat je al die mooie spullen als je pas 1 maart een sleutel van het pand krijgt? Ze zijn nog volop aan het klussen, dus meubels kunnen we daar nog niet kwijt. Gelukkig heb ik een huis, waar een mooie rood met blauwe bank echt niet misstaat in de woonkamer. Ook kan er in de gang een vakkenkast staan en fungeert onze logeerkamer als opslag voor kasten en groepstafels. Een kinderopvang aan huis dus op dit moment. Ons zoontje heeft deze maand heel veel speelgoed dus vermaakt zich prima. Ach, zo erg is het allemaal niet. Maar wat zie ik ernaar uit om alles in de ruimte van de kinderopvang te gaan zetten! En ik heb nog veel meer zin om echt te gaan starten! Ik kan niet wachten tot de opening op 29 maart en hoe spannend is het om 1 april de eerste kindjes te mogen begroeten! Super leuk!!
Pagina's (1): 1